RONNIE

Ο Ronnie απέδρασε από μια φάρμα, στην οποία ζούσε μέσα σε ένα μικροσκοπικό και ασφυκτικά γεμάτο κλουβί, μέσα στο σκοτάδι – για όλη του τη ζωή! Κατά τη διάρκεια της απόδρασής του τραυμάτισε το πόδι του, αλλά ευτυχώς από μια καλόκαρδη γυναίκα νοιάστηκε για αυτόν.

Ο Ronnie στεκόταν στην άκρη ενός δρόμου, ουρλιάζοντας από τον πόνο και ανήμπορος να αντιδράσει. Η γυναίκα τον πήγε κατευθείαν στον κτηνίατρο, για να δει τι συμβαίνει. Το πόδι του Ronnie ήταν εξαρθρωμένο και ήταν εκτός θέσης για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, που ήταν δύσκολο να επανατοποθετηθεί.

Η μόνη επιλογή ήταν να υποβληθεί ο Ronnie σε μια αρκετά δύσκολη επέμβαση, κατά την οποία θα του έκοβαν την κορυφή του μηριαίου οστού για να τον ανακουφίσουν από τον πόνο και για να έχει μια ευκαιρία για να περπατήσει και πάλι.

Όταν η μεγάλη ημέρα έφτασε, για να κάνει ο Ronnie την επέμβαση, τίποτα δεν εξελίχθηκε όπως ήταν σχεδιασμένο. Η αναισθησία δεν τον έπιασε και έτσι όλα θα έπρεπε να ξανά σχεδιαστούν.

Μια εβδομάδα αργότερα όμως η επέμβαση πέτυχε! Αφού πέρασε μερικές νύχτες στο ιατρείο του γιατρού, πήγε σπίτι στη θετή του μητέρα, για να μπορέσει να αναρρώσει με ηρεμία πριν κάνει το μεγάλο ταξίδι για το καταφύγιο.

Αρχικά ο Ronnie τρομοκρατούνταν όταν έβλεπε ανθρώπους και κρυβόταν σε μια γωνία, φοβούμενος τι θα συμβεί σε αυτόν. Δεν του πήρε αρκετό χρόνο για να καταλάβει ότι αυτή η γλυκιά κυρία που τον είχε φέρει στο σπίτι της, δεν θα του έκανε κακό. Το αντίθετο μάλιστα, ήθελε να του δώσει πολλές αγκαλιές και να του τρίβει το πηγούνι, κάτι που όπως φάνηκε αργότερα του άρεσε πάρα πολύ!

Για να μπορέσει ο Ronnie να αναρρώσει γρηγορότερα, έπρεπε να βγει έξω και να τεντώσει τα πόδια του, αλλά αυτό δεν ήταν και τόσο εύκολο, γιατί η θετή του μητέρα δεν είχε κήπο. Είχε όμως ένα λουράκι και υπήρχε ένα πάρκο απέναντι από το σπίτι της και έτσι πήγαν εκεί. Στον Ronnie άρεσε πάρα πολύ να βγαίνει έξω και να περπατά μέσα στο γρασίδι και κάθε μέρα γινόταν ολοένα και πιο δυνατός.

Παρά το γεγονός ότι ακόμα δεν είχε αναρρώσει, ήρθε ο καιρός για να ταξιδέψει ο Ronnie στο καταφύγιο, όπου θα μπορούσε να βρίσκεται έξω και να τρέχει, καθώς και να γνωρίσει την καινούρια του κούνελο-οικογένεια, που είχε διασωθεί από εργαστήρια πειραμάτων.

Ετοίμασαν τα πράγματά τους και ξεκίνησαν, ο Ronnie και η θετή του μητέρα κατευθύνθηκαν στο Mino Farm Sanctuary, όπου όλοι μας εκεί, ανυπομονούσαμε για την άφιξή του.

Μερικές ημέρες πριν από την άφιξή του, στο καταφύγιο είχαν καλωσορίσει μια μικρή οικογένεια κουνελιών, που ζούσαν σε ένα μικρότερο τμήμα του καταφύγιου για μεγαλύτερη προστασία. Οι άνθρωποι του καταφυγίου σκέφτηκαν ότι θα ήταν το τέλειο μέρος για να ξεκινήσει την καινούρια του ζωή ο Ronnie, πριν τελικά ανακατευτεί με τα υπόλοιπα κουνέλια, σε ένα μεγαλύτερο μέρος.

Όταν έφτασε, τον συστήσαν στον καινούριο του συγκάτοικο τον Nutmeg, πριν ξεκινήσει να εξερευνεί τον καινούριο περιβάλλοντα χώρο και αρχίσει να παίζει στην όμορφη ανοιξιάτικη λιακάδα. Παρότι ήταν λίγο φοβισμένος, ο Ronnie σύντομα ξεκίνησε να συνηθίζει το καινούριο του σπίτι και στο τέλος της ημέρας βολεύτηκε μια χαρά.

Πλέον έχει κάνει φιλίες με τα υπόλοιπα κουνέλια. Του αρέσει να κάθεται στον ήλιο, να σκάβει στο χώμα και να φτιάχνει λαγούμια στο σανό!

Ο Ronnie ζεί την ζωή που του αξίζει στο Mino Valley Farm Sanctuary.