Η ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΙΑ ΕΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Μετριοπαθή στοιχεία μες στο κίνημα απελευθέρωσης των ζώων υποστηρίζουν ότι περισσότερο επιθετικές μέθοδοι είναι αντιπαραγωγικές και πλήττουν το κίνημα. Οι παράγοντες στη βάση του κινήματος ανταπαντούν πως οι πιο μετριοπαθείς και ειρηνιστικές μορφές ακτιβισμού εξυπηρετούν μονάχα τα συμφέροντα των βασανιστών των ζώων. Λένε πως το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται τα ζώα για να ξεφύγουν από την κόλαση μες στην οποία βρίσκονται θαμμένα, είναι εμείς, οι υπερασπιστές της ελευθερίας τους, να μαχόμαστε μέσα στα περιθώρια εκείνα που μας έχουν ορίσει οι ίδιοι οι βασανιστές τους και το κράτος· με το να επικεντρωνόμαστε στις παραβιάσεις των κανόνων ευζωίας, μεταφέρουμε στο κοινό μονάχα την ψευδαίσθηση πως το υπόλοιπο 99% του πειραματισμού στα ζώα γίνεται με ανθρωπιστικό και υπεύθυνο τρόπο· πως το να περιορίσουμε το λόγο μας σε συγκεκριμένες περιοχές που μας έχουν έξωθεν υποδειχθεί, εξασφαλίζει μονάχα ότι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να μιλήσουμε με αποτελεσματικότητα· πως το να συγκρατήσουμε τη δράση μας μες στα πλαίσια των κανόνων που εκείνοι μας έχουν επιβάλει ισοδυναμεί με τον απόλυτο περιορισμό μας.

Οπότε ποιά είναι η αλήθεια πάνω στο θέμα αυτό; Επιφανειακά οι ισχυρισμοί των μετριοπαθών μπορεί να φαίνεται ότι έχουν κάποια λογική. Ισχυρίζονται ότι η αποτελεσματικότητά τους παρακωλύεται άμεσα από τη βάση του κινήματος. Ισχυρίζονται πως εάν ένας στόχος είναι αντικείμενο επιθετικής διαμαρτυρίας θα αρνηθούν να πάρουν μέρος στη διαμάχη, πως εάν άμεσες δράσεις συμβούν εναντίον ενός συγκεκριμένου εργαστηρίου δεν θα απελευθερώσουν το εκάστοτε ζώο πάνω στο οποίο ο πειραματισμός έχει τελειώσει, κι ισχυρίζονται επίσης πως εάν δεν αντιτεθούν σθεναρά κι ενεργά στη ριζοσπαστική δράση δεν θα τους δοθεί θέση στις επιτροπές για την ηθική μεταχείριση των ζώων στα εξέχοντα Πανεπιστήμια. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι πως αυτό είναι ακριβώς αυτό που οι βασανιστές των ζώων θέλουν να κάνουν, αποτελεί άμεση προσάρτηση στο πλάνο των βασανιστών. Η συμφωνία είναι απλή, συγκρατήστε τους ριζοσπαστικούς του κινήματος (που ουσιαστικά φέρνουν αποτελέσματα) και, σε ανταπόδοση, οι βασανιστές θα πετάξουν στους μετριοπαθείς μερικά ψιχουλάκια· συζητήσεις, περιστασιακές απελευθερώσεις σε καταφύγια ή μια θέση σε επιτροπές ηθικής μεταχείρισης των ζώων. Εάν οι μαχητικές δυνάμεις του κινήματος κάνουν οτιδήποτε, οι βασανιστές απλά θα αποσύρουν τις ‘αμοιβές’ τους από τους καλοεκπαιδευμένους, προσαρτημένους μετριοπαθείς τους και με τη σειρά τους οι μετριοπαθείς θα ρίξουν το φταίξιμο στη βάση για τη ‘ζημία που θα υποστεί το κίνημα’.

Ο Peter Gelderloos παρατηρεί:
“…οι υπέρμαχοι του ειρηνισμού και της μη βίας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο, ακόμα δε και ρόλο λογοκριτή, στον προσδιορισμό του τί μπορεί να αποτελέσει συμμετοχή των πολιτών σε μια ολόκληρη γκάμα κοινωνικών αγώνων. Και ο τρόπος που έχουν επηρεάσει τους κοινωνικούς αγώνες έχει διευκολύνει σημαντικά την εξουσία να ελέγχει αυτούς τους κοινωνικούς αγώνες.”

Οι λέξεις του Peter Gelderloos συνηχούν σ’ όλο το φάσμα του κινήματος της Απελευθέρωσης των Ζώων. Οι μετριοπαθείς ακτιβιστές και οι οργανώσεις για την ευημερία των ζώων συνεργάζονται με τους βασανιστές, όχι μονάχα επειδή παίζουν το παιχνίδι ακολουθώντας τους κανόνες που έχει θέσει ο ίδιος ο εχθρός, αλλά και αποτάσσοντας όλους εκείνους που αρνούνται να συμμορφωθούν με τις κατευθυντήριες γραμμές της βιομηχανίας. Οι ακτιβιστές που επιλέγουν να μην επιτρέψουν στον εαυτό τους να αποτελέσουν αντικείμενο χειραγώγησης ωσάν ένα ακόμα θύμα πειραμάτων που προσπαθεί να βρει το δρόμο του μέσα σ’ ένα λαβύρινθο, που πιστεύουν ότι η αντιπαράθεση, η κλιμάκωση, το ρίσκο κι ο κίνδυνος είναι απαραίτητα στη μάχη υπέρ της απελευθέρωσης των ζώων, και που δε διστάζουν να διακηρύξουν στην πράξη το όραμά τους, θα ανακαλύψουν στο τέλος ότι το μεγαλύτερο εμπόδιό τους προέρχεται ακριβώς από τα ειρηνιστικά στοιχεία της κοινότητάς μας.

Οι βασανιστές και τα φερέφωνά τους, οι μετριοπαθείς στο χώρο των δικαιωμάτων των ζώων, χρησιμοποιούν κενές εφετζίδικες λέξεις όπως ‘παρενόχληση’, ‘απειλές’ ή ‘καταδίωξη’ για να δημιουργήσουν την εικόνα του μπαμπούλα, του τρομοκράτη, του βίαιου επιτιθέμενου όταν, στην πραγματικότητα, η μόνη απειλή που οι ακτιβιστές αποτελούν είναι εναντίον των κερδών που προέρχονται από το αίμα και τον τρόμο των θυμάτων της βιομηχανίας των βασανιστών ζώων.

Εάν οι βασανιστές θέσουν αντιρρήσεις, οι μετριοπαθείς αδιακρίτως θα αποκηρύξουν τους δικούς τους συντρόφους επειδή παρέβησαν τους κανόνες. Πρόκειται για έναν πολύ ύπουλο καρκίνο που μολύνει όσους εκτίθενται σ αυτόν. ‘Οταν οι βασανιστές αντιτίθενται στις τακτικές μας, φωνάζουν ότι έγινε ‘φάουλ’, προστρέχουν στην εξουσία, ενδύονται την πανοπλία του καταπιεστή. Αλλά δεν μπορούν εκείνοι να μας ελέγξουν. Είναι τα ειρηνιστικά στοιχεία μέσα στο ίδιο το κίνημά μας που παρεμβαίνουν σε τέτοιες περιπτώσεις ενθαρρύνοντας τη μετριοπάθεια, αφού οι αμοιβές τους, που τους παρέχονται από τους βασανιστές γι αυτόν ακριβώς το σκοπό, εξαρτώνται από την αντίδρασή τους αυτή.

Μετριοπάθεια! Την ώρα που διαμελίζουν τα σώματα των ζώων, τους κάνουν ενέσεις, τα δηλητηριάζουν, τα τυφλώνουν, τα ακρωτηριάζουν, τα τρομοκρατούν και τα κρατούν δεμένα και τέλος τα αποτεφρώνουν δίχως επισημότητα ή σεβασμό, η ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΙΑ είναι ο χρυσός κανόνας της δεσπόζουσας τάξης! Στις ριζοσπαστικές δυνάμεις, στους απόλυτα αποφασιστικούς παράγοντες της αλλαγής δεν δίνονται εξέδρες για να μιλήσουν ή να προκαλέσουν τα υπόλοιπα μέλη της ανθρώπινης κοινότητας. Τα ζώα το μόνο που θέλουν είναι ανακούφιση και δε νοιάζονται για την υπεροπτική και προνομιακή διάκρισή μας ανάμεσα σε βασανιστές που επιτρέπεται να πολεμήσουμε και βασανιστές που δεν επιτρέπεται να ‘αγγίξουμε’, δεν ενδιαφέρονται για τα μηδαμινά κέρδη που έχουν δοθεί στους μετριοπαθείς για να κρατούν τις βάσεις του κινήματος σε τάξη!

Οι καμπάνιες που ‘ονοματίζουν και ντροπιάζουν’ τους ενόχους θεωρούνται αμφισβητήσιμες. Γιατί; γιατί η βιομηχανία μετατρέπει σε έγκλημα την ελευθερία λόγου μας και η ίδια μας η κοινότητα υιοθετεί τα επιχειρήματα της εξουσίας. Λένε ότι ονοματίζοντας και ντροπιάζοντας τους βασανιστές θα εμποδίσουμε την ικανότητα διαπραγμάτευσής μας, ότι έτσι δεν θα κερδίσουμε προσκλήσεις για τις πολυτελείς αίθουσες όπου διεξάγονται οι δημόσιες αντιπαραθέσεις, δεν θα μας επιτραπεί να μιλήσουμε στα συμβούλια ηθικής μεταχείρισης ζώων των βασανιστών. Οι μετριοπαθείς αυτοί είτε δεν καταλαβαίνουν είτε δεν τους νοιάζει πως αυτό ακριβώς είναι το σχέδιο των βασανιστών ζώων! Μέσω της μεθόδου αυτής η αλλαγή είναι προγραμματισμένη να αποτύχει· το μόνο που θα πετύχουμε με τον τρόπο αυτό είναι μηδαμινά οφέλη, που κρέμονται σαν τρόπαια πάνω από τα κεφάλια των μετριοπαθών, και που κι αυτά θα αφαιρεθούν σε ενδεχόμενη αποτυχία τους να εμποδίσουν τους ριζοσπαστικούς να προβούν σε πιο αποτελεσματική δράση!

Ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσουμε ότι οι δεσπόζοντες μετριοπαθείς αποτελούν ουσιαστικό μέρος του παραδείγματος που εξυπηρετεί τη συνέχιση της αιχμαλωσίας των ζώων σ’ ένα ολοκαύτωμα που αποφέρει κέρδη αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Αυτό σημαίνει ότι εάν ειλικρινά επιθυμούμε την πραγματοποίηση της απελευθέρωσης των ζώων, δεν πρέπει να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να ‘αναμορφωθούμε’ από τους μετριοπαθείς που σε μεγάλο βαθμό υπάρχουν για να επιτρέπουν στην εξουσία να ελέγχει τις δράσεις και το δικαίωμά μας στην έκφραση. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάποια αξιόπιστη φωνή στην κοινότητά μας που να μιλάει υπέρ της κλιμάκωσης, της σύγκρουσης και της απελευθέρωσης, είναι καιρός για τους ριζοσπάστες, τους αναρχικούς, και τους μαχητικούς υπερασπιστές των ζώων να ενωθούμε, να αναγνωρίσουμε τα εμπόδια μες στο ίδιο το κίνημά μας, να τα υπερπηδήσουμε και να επιδιώξουμε ν’ ακολουθήσουμε το δικό μας μονοπάτι, όλοι μαζί, με επιθετικότητα, εξυπνάδα, δημιουργικότητα και τόλμη, προς την ολική Απελευθέρωση των Ζώων!

Ας αφήσουμε απλώς όλους αυτούς τους μετριοπαθείς να αναλώνονται σε διαμάχες με τους βασανιστές την ώρα που πίνουν καφέδες, ενώ τα ζώα συνεχίζουν να πεθαίνουν και ας ακολουθήσουμε το δικό μας ξεχωριστό δρόμο.

“Απελευθέρωση των Ζώων με οποιοδήποτε μέσο κι αν χρειαστεί.” – Walter Bond

Το άρθρο είναι της Camille A. Marino από το Negotiation Is Over.