Αρχείο κατηγορίας ΑΡΘΡΑ

All we are saying is give peace a chance…

 

... ή αλλιώς ο άνθρωπος είναι ένα πολύ βίαιο ζώο.

Παρά τη βελτίωση των διεθνών νομων και προτύπων για την προστασία των παιδιών, σήμερα περισσότερο από ποτέ, τα ανθρώπινα παιδιά πέφτουν θύματα όλο και πιο βάναυσων τακτικων.

Τα ανθρώπινα παιδιά πρωταρχικοί στόχοι στους πολέμους.

Κάνοντας μια αναδρομή των τελευταίων 3.400 χρόνων, οι άνθρωποι βρισκόμαστε σε ειρήνη για μόλις 268 χρόνια, ήτοι μόνο το 8% της καταγεγραμμένης ιστορίας μας. Μόνο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχουν ξεσπάσει περισσότεροι από 370 πόλεμοι και ένοπλες διαμάχες.

 

Σε σχέση με το 2010 ο αριθμός των παιδιών που έπεσαν θύματα πολέμου και είτε δολοφονήθηκαν, είτε  κακοποίηθηκαν παρουσιάζει αύξηση σχεδόν 300%. Σύμφωνα με τον ορισμό που δείχνει ο οργανισμός Save The Children η παιδική κακοποίηση για τις περιπτώσεις πολέμου περιλαμβάνει τον βαρυ τραυματισμό, τον βιασμό, τον εξαναγκασμό στράτευσης και τη λιμοκτονία.

 

Ο αριθμός των περιπτώσεων άρνησης ανθρωπιστικής βοήθειας στα παιδιά αυξήθηκε 15 φορές για την ίδια περίοδο, ενώ εμφανίζεται και μια αυξανόμενη τάση απαγωγών.

paidia thumata polemou

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη (PRIO) περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο παιδιά (59% του συνολικού αριθμού των παιδιών) ζούν σε χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις και  357 εκατομμύρια ανθρώπινα παιδιά (16% του συνολικού αριθμού των παιδιών) ζουν ακριβώς στις περιοχές που μένονται οι πόλεμοι και οι ένοπλες συγκρούσεις, με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε διαρκή κίνδυνο.

 

Οι ενήλικες άνθρωποι τα πυροβολούν, τα βομβαρδίζουν, τα βιάζουν, τα οδηγούν σε λιμοκτονία και τα εξαναγκάζουν να γίνουν στρατιώτες ή βομβιστές αυτοκτονίας, ενώ στην καλύτερη περιπτώση τους στερούν την πρόσβαση στην εκπαίδευση ή τα ωθούν να αφήσουν τα σπίτια τους.

 

Σύμφωνα με τον Ο.Η.Ε. (που τα στοιχεία του όμως καλύπτουν συγκεκριμένες χώρες) 10 χιλιάδες παιδιά σκοτώθηκαν ή έμειναν ανάπηρα στους πολέμους που έγιναν το έτος 2017.

paidia thumata polemou yemeni limoktonia

Τα επιτευγματα της σύγχρονης ανθρωπότητας με μια ματιά

Στους πολέμους που έλαβαν χώρα μετά τη λήξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου περισσότερα από 6 δισεκατομμύρια ανθρώπινα παιδιά έχουν τραυματιστεί σοβαρά ή έχουν μόνιμες αναπηρίες.

Περισσότερα από 10 δισεκατομμύρια ανθρώπινα παιδιά έχουν βαθιά ψυχολογικά τραύματα, καθώς βρέθηκαν σε καταστάσεις πολέμου που νόμιζαν πως θα πεθάνουν ή/και είδαν την οικογένειά τους να δολοφονείται.

Περισσότερα από  20 εκατομμύρια έχουν εξαναγκαστεί να αφήσουν το σπίτι τους.

Περισσότερα από  150 εκατομμύρια παιδιά έμειναν ορφανά, εκ των οποίων περισσότερα από 13 εκατομμύρια έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους.

Περισσότερες από 110 εκατομμύρια νάρκες είναι μοιρασμένες σε 108 χώρες και τραυματίζουν ή σκοτώνουν 70 ανθρωπους την ημέρα. Κάθε τουλάχιστον 90 λεπτά μια νάρκη εκρήγνυται στα χέρια ενός παιδιού.

Περισσότερα από 124 εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση εξαιτίας των ένοπλων διαμαχων.

Τα τελευταία χρόνια περισσότερα από 300,000 παιδιά, εκ των οποίων τα 100,000 ήταν κορίτσια υπηρέτησαν ως στρατιώτες. Τα παιδιά αναγκάζονται να γίνουν στρατιώτες για πολλούς και διάφορους λόγους. Πολλά έχουν απαχθεί από τις οικογένειές τους και εξαναγκάζονται να πολεμήσουν υπό την απειλή θανάτου. Για πολλά από αυτά τα πιτσιρίκια όμως, ο στρατός είναι ο μοναδικός τρόπος να επιβιώσουν και να βρουν φαγητό. Μερικά τα παραδίδουν οι ίδιοι τους οι γονείς στον στρατό με αντάλλαγμα την προστασία τους.

 

Τα παιδιά αν και ατρόμητα από τη φύση τους, καθώς δεν έχουν καθαρή εικόνα για τον θάνατο, συχνά δρουν υπό την επείρια αλκοόλ ή ναρκωτικών. Άλλες φορές για να τα εξοικιώσουν με τη βία, τα εκθέτουν σε απίστευτες αγριότητες και συχνά τα εξαναγκάζουν να βιαοπραγήσουν εναντίον της ίδιας τους της οικογένειας.

paidia-stratiotes

Συχνά τα παιδιά-στρατιώτες χρησιμεύουν και ως ζωντανοί ανιχνευτές ναρκών ξηράς, καθως πολλές νάρκες ενεργοποιούνται με μόλις 5 κιλά βάρος. Άλλες φορές χρησιμεύουν ως στρατιώτες, όπου και αναγκάζονται να πολεμούν. Άλλωτε χρησιμοποιούνται ως αγγελιοφόροι ενώ τα κορίτσια χρησιμεύουν συχνά ως “νοσοκόμες” και “μαγείρισσες”, εξαναγκαζόμενες να προσφέρουν και σεξουαλικές υπηρεσίες στους στρατιώτες.

Παιδική Πορνεία

Η σεξουαλική εκμετάλλευση των ανήλικων παιδιών βρίσκεται σε ανησυχητικά υψηλά επίπεδα. Πιο ευάλωτα είναι τα φτωχά παιδιά, τα άστεγα, τα προσφυγόπουλα, τα παιδιά από εμπόλεμες ζώνες, τα παιδιά-μετανάστες, τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, καθώς και τα παιδιά που δεν πάνε σχολείο.

 

Υπάρχουν στοιχεία για τουλάχιστον 900,000 παιδιά που έπεσαν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης φέτος, αλλά οι αριθμοί είναι σαφώς υψηλότεροι, καθώς είναι πολύ δύσκολο να διαπιστωθεί το έγκλημα αυτό.

 

Σε πολλές περιοχές τα παιδιά που εξανάγκαζονται στη πορνεία, δεν κακοποιούνται μόνο από την πορνεία αυτή καθ αυτή, αλλά και από την θέση που παίρνει η κοινωνία απεναντί τους, η οποία θεωρεί πως η πορνεία είναι επιλογή των παιδιών και έτσι δεν δείχνει καμία συμπάθια προς τα θύματα.

Σεξουαλική κακοποίηση

Τα παιδιά εξαναγκάζονται σε σεξουαλικές πράξεις με ενηλίκους, όχι μόνο οργανωμένα στις περιπτώσεις πορνείας που είδαμε παραπάνω, αλλά και από άτομα που βρίσκονται στον περίγυρό τους.

Μόνο στην Ευρώπη υπολογίζεται ότι τα κορίτσια που δέχτηκαν σεξουαλική βία πριν την ηλικία των 15 ανέρχονται σε 2,500,000.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Κοινότητα για την Πρόληψη της Παιδικής Κακοποίησης (ISPCAN) παγκοσμίως 1 στα 4 κορίτσια και 1 στα 5 αγόρια κακοποιούνται σεξουαλικά.

Βάσει των στοιχείων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO) 12% των παιδιών κακοποιήθηκαν σεξουαλικά το προηγούμενο έτος.

Το 90% των παιδιών που κακοποιούνται σεξουαλικά πέφτουν θύμα ενός ανθρώπου που γνωρίζουν και στο 68% των περιπτώσεων ο βιαστής είναι μέλος της οικογενειας τους.

Βίαιη Πειθαρχεία

Τα παιδιά πέφτουν διαρκώς θύματα των βίαιων γονέων τους. Συχνά η βία που οι γονείς ασκούν στα ίδια τους τα παιδιά, δεν λογίζεται καν ως βία από την κοινωνία, καθώς είναι τόσο συνιθισμένη.

 

Η πλειοψηφία των παιδιών ηλικίας 2 με 14 ετών  δέχονται είτε σωματική, είτε ψυχολογική βία, είτε και τα δύο, ως μέθοδο πειθαρχίας από τους κηδεμόνες τους. Σχεδόν σε όλες τις χώρες παγκοσμίως μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό παιδιών μεγαλώνει χωρίς να δέχεται βία από το οικείο του περιβάλλον και τουλάχιστον 1 στα 4 παιδιά έχει κακοποιηθεί σωματικά από τους γονείς του, σύμφωνα με στοιχεία του WHO.

Δολοφονίες

Οι ενήλικες δολοφονούν τα παιδιά τους και αυτό δεν αφορά μόνο τις καταστάσεις πολέμου. Σε συνθήκες ειρήνης κάθε 7 λεπτά ένα παιδί δολοφονείται από κάποιον ενήλικα. Σύμφωνα με στοιχεία της Unicef, 82,000 παιδιά δολοφονήθηκαν από ενήλικες το 2015.

sfagi-gourouni

Ακόμα περισσότερη βία

Φυσικά η βία που ασκείται από τους ενήλικες στα ανθρώπινα παιδιά ωχριά σε σχέση με τη βία που ασκούν στα μη ανθρώπινα ζώα, αρκεί να αναλογιστούμε ότι το 2017 δολοφονήθηκαν:

Περισσότερα από 300,000,000 αγελάδες

Περισσότερα από 66,000,000,000 κοτόπουλα

Περισσότερα από 3,000,000,000 πάπιες

Περισσότερα από 400,000,000 κατσίκες

Περισσότερα από 1,400,000,000 γουρούνια

Περισσότερα από 970,000,000 κουνέλια

Περισσότερα από 560,000,000 πρόβατα

Και περισσότερα από 660,000,000 γαλοπούλες

 

Η παραπάνω λίστα δεν περιλαμβάνει όλα τα είδη ζώων που δολοφονήσαμε το 2017 για να τα μετατρέψουμε σε κρέας, ούτε όσα δολοφονήσαμε για να τους κλέψουμε το γάλα και τα αυγά τους. Επίσης δεν περιλλαμβάνει τα ζώα που δολοφονήσαμε σε όλες τις άλλες άρρωστες δραστηριότητές μας (που τις βαφτίζουμε ανάγκη για έρευνα, ένδυση, αθλήση κλπ).

Ειρήνη;

Όταν εμείς ως ενήλικες βιάζουμε, ακρωτηριάζουμε και δολοφονούμε τα ίδια μας τα παιδιά και όταν δημιουργούμε Ολοκαυτώματα εις βάρος των μη ανθρώπινων ζώων κάθε στιγμή που περνάει, δεν είναι δύσκολο να αντιλιφθούμε ότι η “ειρήνη” είναι κατί που δεν θέλουμε να έχουμε στα αλήθεια. Ως είδος τρεφόμαστε όχι μόνο με νεκρή σάρκα, αλλά και από τον πόνο, τον φόβο και την εκμετάλλευση όποιων μπορούμε τελικά να υποτάξουμε.

Δεν μπορούμε να στοχεύσουμε στην συμπόνια και στην καλοσύνη των ανθρώπων, προκειμένου να τους ευαισθητοποιήσουμε για τα μη ανθρώπινα ζώα. Εφόσον συμπεριφέρονται κατά αυτόν τον τρόπο στα ίδια τους τα παιδιά, μην τρέφουμε αυταπάτες ότι θα μπορούσαν να συμπεριφερθούν καλύτερα σε ζώα διαφορετικού είδους.

Η Jenny και ο Spotty ήταν κάποιοι…

 

Η Jenny και ο Spotty,  τα δύο τζάγκουαρ που δολοφονήθηκαν στις αρχές του Δεκέμβρη του 2018 στο Αττικό Πάρκο, γεννήθηκαν στην αιχμαλωσία σε κάποιον ζωολογικό κήπο, προτου καταλήξουν στα χέρια του εγκληματία/δουλέμπορου Ζαν-Ζακ Λεσουέρ. Εκεί, χρησιμοποιήθηκαν όχι μόνο ως εκθέματα, αλλά όπως και οι γονείς τους, χρησιμοποιήθηκαν ως αναπαραγωγικές μηχανές, τροφοδοτώντας τους ζωολογικούς κήπους της Ευρώπης με περισσότερους σκλάβους. (1)

Η Jenny και ο Spotty, δολοφονήθηκαν σύμφωνα με το πρωτόκολλο (2) του ζωολογικού κήπου, όταν επιχείρησαν να αποδράσουν από το κελί τους. Ένα πρωτόκολλο που βάσει των λεγομένων του ιδρυτη του πάρκου/φυλακής, είναι πολύ αυστηρό και δε δίνει χάρη στα είδη ζώων, που κρίνονται άκρως επικίνδυνα για τους ανθρώπους: ιαγουάροι, τίγρεις και λιοντάρια (3).

Όταν η είδηση της δολοφονίας των δύο αυτών ζώων κυκλοφόρησε στα ΜΜΕ, ξεσήκωσε αμέσως την αντίδραση του κόσμου. Και αυτό φαντάζει αρχικά ιδιαίτερα ελπιδοφόρο για την ηθική των ανθρώπων, αλλά και για την σχέση  μας με τα ζώα, ειδικά αν λάβουμε υπόψιν μας ότι η είδηση της δολοφονίας παρουσιάστηκε διαστρεβλωμένη.

Κανείς από τα ΜΜΕ και τους υπεύθυνους του ζωολογικού πάρκου - στρατοπέδου συγκέντρωσης δε μίλησε για δολοφονία, παρά μόνο για θανάτωση και εξουδετέρωση των δύο “επικίνδυνων” αυτών ζώων. Κανένα ΜΜΕ επίσης, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην αναγκαιότητα της “θανάτωσης”, για την αποφυγή τραυματισμού κάποιου ανθρώπου.

Όσο διαστρεβλωμένη όμως και αν παρουσιαστηκε η είδηση της διπλής δολοφονίας από τα ΜΜΕ και από τους υπεύθυνους του πάρκου, η πλειοψηφία του κόσμου δεν εξαπατήθηκε και αντιλήφθηκε τη δολοφονία ως αυτό που πραγματικά ήταν! Δολοφονία!

Επιπλέον, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού τις τελευταίες μέρες αμφισβητεί τη λογική των ζωολογικών κήπων και των θαλάσσιων πάρκων. Στα άρθρα που κυκλοφορούν από ανεξάρτητους δημοσιογράφους στο διαδίκτυο, στα σχόλια των social media και στις κατ ιδίαν συζητήσεις, φαίνεται πως η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν δέχεται πλέον τις χυδαίες δικαιολογίες που θέτουν οι σκλαβέμποροι των ζωολογικών κήπων για να συνεχίζουν ανενόχλητοι την επικερδή τους επιχείρηση εις βάρος των ζώων (4).

attiko-parko-fylaki-gia-ta-zoa

Μια ολόκληρη οικογένεια καταδικασμένη σε ισόβια φυλάκιση στο Αττικό Πάρκο. - Photo Ioannis Loutraris

Το παράδοξο της μαζικής αντίδρασης

Αντίστοιχες μαζικές αντιδράσεις υπήρξαν και όταν δολοφονήθηκε ο Marius, μια απόλυτα υγιής καμηλοπάρδαλη ηλικίας δύο ετών, χάριν της διαχείρισης του πληθυσμού του ζωολογικού κήπου που ζούσε αιχμάλωτη.

Το ίδιο έγινε και όταν δολοφόνησαν τον 17χρονο γορίλα Harambe στην Αμερική, με πρόφαση την ασφάλεια ενός μωρού, που ξέφυγε από την επίβλεψη των γονέων του και κατέληξε στα χέρια του άτυχου γορίλα (και ενώ ο γορίλας δολοφονήθηκε, δεν ασκήθηκε καμία ποινική δίωξη στους γονείς του 3χρονου αγοριού για έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο).

Και στις δύο προαναφερθείσες περιπτώσεις διοργανώθηκαν διαμαρτυρίες, έγινε συλλογή υπογραφών και κυριότερα, αμφισβητήθηκε η  “αναγκαιότητα” ύπαρξης των ζωολογικών κήπων… (Φυσικά οι ζωολογικοί κήποι λειτουργούν ακόμα και παραμένουν παγκοσμίως νόμιμες επιχειρήσεις, γιατί προφανώς χρειάζεται κάτι περισσότερο από μερικές διαμαρτυρίες και κάμποσες χιλιάδες υπογραφές για να πολεμήσεις μια επιχείρηση εκατομμυρίων ευρώ - αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...).

Πολλοί ακτιβιστές όμως επιχειρούν ενάντια των ζωολογικών κήπων και των θαλάσσιων πάρκων εδώ και δεκαετίες (παγκόσμια, αλλά και τοπικά). Καμία τους προσπάθεια δεν κέρδισε την συμπαράσταση της κοινης γνώμης - της ίδιας κοινης γνώμης που σήμερα εκφράζεται με τόση αγανάκτηση ενάντια στο Αττικό Πάρκο.

attiko-parko-fylaki-gia-ta-zoa

Λιοντάρι: ο βασιλιάς της ζούγκλας. Το ζώο-σύμβολο εξουσίας για την ανθρωπότητα. Αυτό που θαυμάζουμε περισσότερο από όλα. Αιχμάλωτο στα χέρια μας. Δίχως ελπίδα. Αττικό Πάρκο. - Photo PaulTav Photography

Θύματα αναγνωρίσιμα και θύματα αόρατα

Τί είναι αυτό που κινητοποιεί λοιπόν, την κοινή γνώμη να λάβει ξεκάθαρη θέση απέναντι σε ένα προφανές έγκλημα;  

Ασφαλώς δεν είναι το ίδιο το προφανές έγκλημα. Δεν είναι η αναμφισβήτητα τραγική ζωή και η αποτρόπαια δολοφονία της Jenny και του Spotty. Καθημερινά εκατομμύρια ζώα ζουν μια πολύ χειρότερη ζωή και δολοφονούνται με απίστευτα μεγαλύτερη αγριότητα… και όμως για όλα αυτά τα ζώα η δημόσια οργή κοιμάται.

Σαφέστατα, παίζει ρόλο η αναγνωρισιμότητα των θυμάτων. Ήταν συγκεκριμένα. Ήταν η Jenny και ο Spotty. Ήταν ζώα που είχαν όνομα. Δεν έφεραν έναν αριθμό, τον 243 λόγου χάρη, σε ένα ενώτιο καρφωμένο στο αυτί τους.

Τα ζώα που φέρουν έναν αριθμό δεν υπάρχουν για την κοινή γνώμη. Είναι αόρατα. Είναι ανάξια λόγου. Κανείς δε θα μπει στον κόπο να ασχοληθεί μαζί τους (...εκτός και πρόκειται για κάποια συνταγή με μοσχαρίσιες μπριζόλες μαριναρισμένες με δεντρολίβανο, θυμάρι και σκόρδο ή για χοιρινό με κάστανα και κυδώνια ή οποιονδήποτε άλλο τρόπο βρίσκουν να μαγειρέψουν τα τεμαχισμένα πτώματα των ζώων).

βιολογική φάρμα γάλακτος

Η αγελάδα με τον αριθμό 243 δεν έχει καμια αξία για τους ανθρώπους ως ζώο. Αξίζει μόνο σαν μηχανή παραγωγής γάλακτος και κρέατος. - Βιολογική φάρμα παραγωγής γάλακτος/Photo Animal Equality International

Αναμφισβήτητα άλλος ένας λόγος που η κοινή γνώμη εξοργίστηκε είναι πως τα θύματα, η Jenny και ο Spotty, άνηκαν σε ένα από τα είδη που οι άνθρωποι θαυμάζουν. Σε ένα από αυτά, που θεωρούν ότι αξίζει να περάσουν μια-δυο ώρες παρακολουθώντας ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή τους. Ήταν τζάγκουαρ - δεν ήταν κότες. Οι κότες είναι για το φούρνο με πατάτες, λεμόνι και ρίγανη - αυτό είναι ότι χρειάζεται να γνωρίζουν για αυτές.

farma me kotopoula

Τι ελπίδες έχει αυτή, που για τα μάτια μας είναι μόνο ένα κομμάτι κρέας; - Φάρμα εκτροφής κοτόπουλων/Photo Animal Equality International

Ποιος θα καθίσει να παρακολουθήσει ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή των γουρουνιών, των αγελάδων ή των προβάτων; Μην μιλήσουμε για κάποιο ψάρι (εκτός των καρχαριών). Ποιος θα νοιαστεί για τη ζωή που έχει ο γαύρος - για το πως ζει στη φύση, τι τρώει, πως αναπαράγεται, αν ζει ή όχι σε οργανωμένες κοινωνίες, τι συνήθειες και τι ιδιαίτερα χαρακτηριστικά έχει; Αυτό που έχει σημασία είναι ότι “του παει” να τρώγεται τηγανητός. Α, και να είναι φρέσκος...

Ποιος έχει δει, από την κοινή γνώμη που εξοργίστηκε με τη δολοφονία της Jenny και του Spotty, ντοκιμαντέρ όπως το Ghosts in Our Machines;

Πέραν των προαναφερθέντων,  τα τζάγκουαρ ανήκουν στα είδη που διατρέχουν κίνδυνο εξαφάνισης. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί το ίδιο για τα γουρούνια. Ακόμα χειρότερα, κανείς δεν σκέφτεται πως η κυριότερη αιτία που οι ιαγουάροι βρίσκονται υπό εξαφάνιση είναι η αύξηση της κτηνοτροφίας (5).

Τέλος, άλλος ένας σημαντικός παράγοντας των διαστάσεων που πήρε αυτό το έγκλημα, είναι ότι υπάρχει και προφανής δράστης. Το Αττικό Πάρκο και ο ιδιοκτήτης του, ο Ζαν-Ζακ Λεσουέρ. Κάθε ιστορία θέλει τον κακό της ήρωα, που πρέπει να είναι και αυτός εύκολα αναγνωρίσιμος.

Ο Ζαν-Ζακ Λεσουέρ είναι πράγματι εγκληματίας και ένας πολύ κακός άνθρωπος - δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό. Αλλά δεν είναι αυτός το πραγματικό πρόβλημα.

Στην πραγματικότητα ο Ζαν-Ζακ Λεσουέρ και οι ζωολογικοί κήποι είναι απλά η κορυφή του σπισιστικού παγόβουνου, που η κοινή γνώμη αρνείται να δει. Γιατί αν ανοίξει τα μάτια της, στο πρόσωπο του Ζαν-Ζακ Λεσουέρ θα δει το δικό της πρόσωπο.

Είναι πολύ εύκολο για την κοινή γνώμη να κατηγορεί τον ιδρυτή του πάρκου. Πολύ εύκολο και ταυτόχρονα ανακουφιστικό. Γιατί δείχνοντας με το δάχτυλο τον δολοφόνο, χάνουν λίγη από την δική τους ενοχή. Αν έχουν. Ελπίζουμε πως έχουν. Γιατί είναι ένοχοι. Όσο ένοχος είναι και ο Ζαν-Ζακ Λεσουέρ και ο κάθε Ζαν-Ζακ Λεσουέρ που τρώει ζώα και ζωικά παράγωγα.

Κανείς δεν μιλά για την δική της τραγωδία, για τη δική της φρίκη. - Φάρμα εκτροφής γουρουνιών/Photo Animal Equality International

Οι ηθικοί αυτουργοί

Οι κοινωνίες μας, ο πολιτισμός μας είναι χτισμένος με το αίμα των ζώων. Και κάθε ένας από εμάς έχει ένα κομμάτι ευθύνης που του αναλογεί. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε ότι είμαστε όλοι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας της Jenny και του Spotty. Και της καθε Jenny και του κάθε Spotty. Του κάθε ζώου που είναι παγιδευμένο στα γρανάζια της ανθρωποκεντρικής κουλτούρας μας.

Η Jenny και ο Spotty δολοφονήθηκαν επειδή αποτέλεσαν κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή. Άλλα ζώα δολοφονούνται για να καλύψουν υποτιθέμενες ανάγκες των ανθρώπων (τροφή, ενδυση, έρευνα κλπ). Στο επίκεντρο πάντα εμείς - οι άνθρωποι και η αρρωστημένη μας αντίληψη για τη θέση που έχουμε στη φύση.

Μπορεί να συμμετέχουμε ενεργά στο μεγαλύτερο έγκλημα της ανθρωπότητας. Μπορεί και όχι. Ίσως πληρώνουμε κάποιους να εκμεταλλεύονται ζώα για χάρη μας, ίσως και όχι. Σε κάθε περίπτωση όμως, επιτρέπουμε στον σπισισμό να υπάρχει. Και για αυτό, είμαστε συνένοχοι.

Η λογική ενός παράλογου κόσμου

Το έχουμε δει ξανά και ξανά. Πλεον γνωρίζουμε πολύ καλά υπό ποιες προϋποθέσεις λειτουργεί η ανθρώπινη λογική και η συμπόνια.

Για την εξοργισμένη κοινή γνώμη, η δολοφονία της Jenny και του Spotty είναι μια τραγωδία.

Οι αναρίθμητες δολοφονίες των ζώων που δολοφονούνται από τη βιομηχανία τροφίμων είναι απλά μια στατιστική και ούτε καν αυτό! Γιατί ποιον στα αλήθεια ενδιαφέρουν οι αριθμοί των ζώων που σφάζονται, εκτός από όσους εμπλέκονται στη βιομηχανία του θανάτου (εκτροφείς, μεταφορείς, σφαγείς, εμπόρους και κυβερνήσεις) και τους ακτιβιστές που τους μάχονται;

Θα περιμέναμε αυτοί που εξοργίστηκαν από την άδικη δολοφονία των δύο τζάγκουαρ, να έχουν την απαιτούμενη λογική ώστε να κατανοήσουν ότι η Jenny, δεν έχει καμία διαφορά από την αγελάδα με τον αριθμό 243 που βρίσκεται αιχμάλωτη σε μια γαλακτοπαραγωγική φάρμα, που την βιάζουν, της κλέβουν και της δολοφονούν τα μωρά της και της ξεζουμίζουν το γάλα της...ξανά και ξανά, μέχρι το σώμα της να σπάσει και να την ξεφορτωθούν, στέλνοντάς την σε ένα σφαγείο που θα μετατρέψει το ταλαιπωρημένο της σώμα σε κιμά.

Τα ζώα στις φάρμες δεν υπάρχουν ως ζώα. Υπάρχουν μόνο σαν προϊόντα, κομμάτια σάρκας, γάλακτος και αυγών. Αντίθετα η Jenny και ο Spotty ήταν κάποιοι, έστω και μετά θάνατον.

Κρίμα για την λογική μας.

Μα πάνω από όλα κρίμα για τα δισεκατομμύρια των ζώων που είναι αιχμάλωτα της υπό όρους και προϋποθέσεις συμπόνιας μας.

Το μόνο που έχει σημασία για το δυσμορφικό μας είδος είναι η επιβολή και η εξουσία. - Βιολογική φάρμα παραγωγής γάλακτος/Photo Animal Equality International

Σημειώσεις

(1) Η αναπαραγωγή των ζώων που βρίσκονται έγκλειστα στους ζωολογικούς κήπους, η αρπαγή των παιδιών τους και η προώθησή τους σε άλλα πάρκα/φυλακές είναι μια πάγια τακτική των ζωολογικών κήπων και των θαλάσσιων πάρκων.

Η ελεγχόμενη αναπαραγωγή δεν είναι τακτική που εφαρμόζεται κατα αποκλειστικότητα στους ζωολογικούς κήπους. Στην πραγματικότητα εφαρμόζεται στις περισσότερες βιομηχανίες που υπάρχουν με θύματα τα ζώα.

Μεγαλύτερη εφαρμογή βρίσκει στα ζώα που χρησιμοποιούμε για τροφή. Στις φάρμες, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους, τα ζώα εξαναγκάζονται σε τεχνητή γονιμοποίηση, δηλαδή βιάζονται. Τα παιδιά τους επίσης απομακρύνονται από αυτά, με σκοπό την ταχεία πάχυνση και τελικά τη σφαγή.

(2) Συμφωνα με το πρωτόκολλο του ΕΑΖΑ (European Association of Zoos and Aquaria), μέλος του οποίου είναι και το Αττικό Πάρκο,  πράγματι προβλέπεται “ευθανασία” στα ζώα-σκλάβους ενός ζωολογικού κήπου στις παρακάτω περιπτώσεις:

 * Όταν το ζώο αποτελεί σοβαρή απειλή για την ανθρώπινη ασφάλεια

 *Σε περίπτωση που το ζώο υποφέρει από κάποια ασθένεια

 *Όταν η μόνη εναλλακτική λύση είναι η μεταφορά του ζώου σε υποβαθμισμένο περιβάλλον

 *Όταν η δολοφονία του εντάσσεται στο πρόγραμμα διαχείρισης του πληθυσμού ενός ζωολογικού κήπου.

Σύμφωνα πάλι με το πρωτόκολλο της ΕΑΖΑ, όταν όλες οι επιλογές έχουν διερευνηθεί διεξοδικά και έχει ληφθεί απόφαση για την “ευθανασία”  ενός ζώου, θα πρέπει πάντα να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να πραγματοποιείται με “ανθρώπινο τρόπο” και βάση των οδηγιών της AVMA (American Veterinary Medical Association).

Στις κατευθυντήριες γραμμές της AVMA για την ευθανασία βρίσκουμε τεχνικές που είναι προφανές πως δεν χαρακτηρίζονται ως “ανθρώπινες”, όπως για παράδειγμα ο πυροβολισμός στο κεφάλι  (που χρησιμοποιήθηκε για τα δύο τζάγκουαρ), χτύπημα με αμβλύ αντικείμενο στο κεφάλι, χρήση εισπνεόμενων ουσιών, όπως το Μονοξείδιο του ‘Ανθρακα κ.α.

Οι Ναζί θανάτωναν/εξουδετέρωναν (για να χρησιμοποιήσουμε το ίδιο λεξιλόγιο που με τόση ευκολία χρησιμοποιεί η κοινωνία μας όταν τα θύματα είναι μη ανθρώπινα ζώα)  ανθρώπους με διανοητικές διαταραχές, σωματικές αναπηρίες, Εβραίους και Ρομά αρχικά με όπλα, πυροβολώντας τους, στη συνέχεια με Μονοξειδιο του ‘Ανθρακα και τέλος με Zyklon B.

Οι Ναζί χρησιμοποιούσαν τον όρο “ευθανασία” για την συστηματική εξόντωση όσων θεωρούσαν πως έπρεπε να δολοφονηθούν. Η διπλών κανόνων ηθική μας όμως δεν δέχεται τον όρο ευθανασία για τις πρακτικές των Ναζί και τον χαρακτηρίζει ως ευφημισμό. Αντίθετα πρακτικές που δεν θα τολμούσαμε ποτέ να εφαρμόσουμε σε άλλους ανθρώπους, τις εφαρμόζουμε στα ζώα με μεγάλη ευκολία και έχουμε το θράσος να ονομάζουμε τη δολοφονία ευθανασία.

(3) Βάση του  το πρωτοκόλλου της ΕΑΖΑ στην κατηγορία υψηλής επικινδυνότητας δεν ανήκουν μόνο οι ιαγουάροι, τα λιοντάρια και οι τίγρεις, αλλά και τα τσίτα, οι ρινόκεροι, οι αρκούδες, οι ελέφαντες, οι λεοπαρδάλεις, οι ουρακοτάγκοι, οι γορίλες, οι χιμπατζήδες, και οι μπονόμπο.

(4) Οι σκλαβέμποροι των ζωολογικών κήπων παρουσιάζουν τις φυλακές τους όχι μόνο ως χώρους ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης των ανθρώπων, αλλά και ως χώρους που προστατεύονται απειλούμενα είδη ζώων. Επιπλέον έχουν το θράσος να παρουσιάζουν τις επιχειρήσεις τους ως προστάτες της βιοποικιλότητας. “Ευτυχώς” που υπάρχουν δηλαδή οι ζωολογικοί κήποι και οι κυνηγοί - οι “προστάτες” της άγριας φύσης (sic).

(5) Η κυριότερη αιτία που οι ιαγουάροι βρίσκονται υπό εξαφάνιση είναι κτηνοτροφία η οποία καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον στο οποίο ζουν, το οποίο κατά κύριο λόγο είναι τα Τροπικά Δάση της Κεντρικής και της Νότιας Αμερικής (κάθε δευτερόλεπτο χάνεται 1,5 στρέμμα τροπικού δάσους).

Όπως είναι γνωστό τα αποψιλωμένα τροπικά δάση μετατρέπονται σε εκτάσεις που είτε εκτρέφονται ζώα για ανθρώπινη κατανάλωση, είτε καλλιεργούνται φυτά που ταϊζονται στα εκτρεφόμενα ζώα.

Εγκυμονούσες Αγελάδες στο Νταχάου

 

Η σφαγή εγκύων αγελάδων είναι μια πρακτική που πολύ λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν. Ωστόσο, είναι καθημερινή ρουτίνα στα σφαγεία σε όλο τον κόσμο.

Η μυστική έρευνα  και η βιντεοσκόπηση που διενήργησε η L214 éthique et animaux , σε ένα σφαγείο της Λιμόζ στη Γαλλίας, αποκαλύπτει υλικό από αυτή τη φρικτή πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που η βιομηχανία γάλακτος είναι αποφασισμένη να κρύψει από τους πελάτες της.

 

ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ ΓΑΛΑΚΤΟΣ

Στη βιομηχανία γάλακτος, οι αγελάδες γονιμοποιούνται διαρκώς, έτσι ώστε να παράγουν γάλα συνέχεια. Οι μη διακοπτόμενες εγκυμοσύνες είναι απαραίτητες, καθώς οι αγελάδες παράγουν γάλα μόνο όταν γεννήσουν.

 

Ως αποτέλεσμα των πολλαπλών εγκυμοσυνών, οι αγελάδες στις γαλακτοπαραγωγικές μονάδες εξαντλούνται και το σώμα τους σταδιακά παράγει όλο και λιγότερο γάλα.

 

σφαγη γαλακτοπαραγωγού αγελάδας

Όταν οι αγελάδες γίνονται λιγότερο κερδοφόρες, στέλνονται για σφαγή και αντικαθίστανται με τις κόρες τους.

 

Δεδομένου ότι οι αγελάδες στις γαλακτοπαραγωγικές μονάδες γονιμοποιούνται διαρκώς, πολλές στέλνονται στη σφαγή όταν είναι έγκυες. Κατά τη διάρκεια της σφαγής, ξεριζώνουν τα αγέννητα έμβρυα από το σώμα των μητέρων τους.

 

Με αυτόν τον τρόπο, κάθε μέρα τα αγέννητα μοσχαράκια πεθαίνουν στα σφαγεία. Συχνά και οι σοβαρά άρρωστες θηλάζουσες αγελάδες οδηγούνται στα σφαγεία, επειδή δε συμφέρει τη βιομηχανία η θεραπεία τους. Οι πολιτικοί φυσικά το γνωρίζουν αυτό.

αγελάδα για παραγωγή γάλακτος

Λόγω διαμαρτυριών που έγιναν στη Γερμανία, από την 1η Σεπτεμβρίου του 2017 υπάρχει"απαγόρευση σφαγής" για τα ζώα που βρίσκονται σε κατάσταση εγκυμοσύνης! Ωστόσο, υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις πίσω από τα πρότυπα των εθελοντικών συμφωνιών που είναι τώρα διαθέσιμα σε πολλά ομοσπονδιακά κρατίδια. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Ομοσπονδιακού Επιμελητηρίου Κτηνιατρικής το 2015, 180.000 έγκυες αγελάδες δολοφονήθηκαν άγρια στη Γερμανία.

 

"Και μόνο το γεγονός ότι χρειαζόμαστε νόμο, που να προστατεύει τα υγιή, εγκυμονούντα ζώα από τη σφαγή είναι ντροπή", δήλωσε η οργάνωση για ευζωία των ζώων ProVieh !

 

Το σχόλιό μου: Το κρέας είναι δολοφονία! Εμείς παραγγέλνουμε, οι άλλοι σφάζουν!

 

Όποιος καταναλώνει κρέας και ζωικά προϊόντα είναι βοηθός και υποστηρικτής ενός εγκληματικού συστήματος. Αυτό το σύστημα δε γνωρίζει όρια στον σαδισμό, στα βασανιστήρια και την καταστροφή των ζώων φάρμας. Όποιος θέλει να ηρεμήσει τη συνείδησή του με το παραμύθι της βιολογικής (ελευθέρας) εκτροφής ζώων, θα πρέπει σήμερα να γνωρίζει, χάρη στα πολλά κρυφά βίντεο, ότι κάτι τέτοιο δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ψέμα, για να καθησυχάσει τους καταναλωτές, ώστε το σύστημά τους να τους εξαπατήσει ευκολότερα .

 

Με φιλικούς χαιρετισμούς Venus

 

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ.

Το παραπάνω άρθρο μεταφράστηκε από το World Animals Voice.

Το κυνήγι είναι ενα open air σφαγείο!

 

Ποιό ζωϊκό είδος αισθάνεται ψυχολογική ευχαρίστηση με τη στέρηση της ζωής ενός άλλου πλάσματος;

 

Οι κυνηγοί!

Ποια μπορεί να είναι η διανοητική κατάσταση κάποιου που πυροβολεί ύπουλα και πισώπλατα ένα ζώο την ώρα που αναζητά την τροφή του, παρόλο που ο δολοφόνος του ζώου δεν χρειάζεται ούτε το κρέας ούτε το δέρμα τού ζώου για να επιβιώσει, και επιπλέον αυτό το ονομάζει «χόμπυ», «προστασία της φύσης», «προστασία ζωϊκής πανίδας», «προστασία απο επιδημίες» η «παράδοση» ; Ψυχοπάθεια! όποιος δεν νοιώθει τίποτα όταν σκοτώνει ενα ζωντανό πλάσμα είναι σοβαρά διαταραγμένος.

 

Κυρίως τα κυνηγετικά περιοδικά είναι εκείνα που επιδιώκουν με ύπουλο τρόπο να διεγείρουν τους κυνηγούς με σαδιστικές φαντασίες κυνηγιού και δολοφονίας «θηραμάτων»!Η αφροδισιακή τους δράση μπορει να συγκριθεί με εκίνη των πορνογραφικών περιοδικών. Είναι γεμάτα απο φωτογραφίες κυνηγών που ποζάρουν θιαμβευτικά μπροστά η πάνω απο τα διαμελισμένα θύματα. Το μήνυμα που κρύβεται πίσω απο αυτα είναι ολοφάνερο: «σκότωσε κάτι-και θα αποδείξεις ότι είσαι μεγάλος».

 

Κατα την εκλογή των θυμάτων τους περιγράφουν κάποιοι κυνηγοί ότι νοιώθουν ενα «πετάρισμα» στο στομάχι, όταν εντοπίσουν το «σωστό» θήραμα!

 

Η πλειονότητα των κυνηγών το απολαμβάνει να σχεδιάζει τις δολοφονίες των ζώων εκ των προτέρων και μάλιστα δημιουργώντας μια προ-ευχαρίστηση με το να παρακολουθούν κρυφά το θύμα τους, να το καταδιώκουν, να το φέρνουν σε πανικό και απόγνωση μέχρι τελικά να το κυκλώσουν σε παγίδα θανάτου για να ικανοποιούν έτσι ενα σαδιστικό ένστικτο θανάτωσης που μόνο σε ψυχοπαθείς παρατηρείται.

το κυνηγι ειναι δολοφονία

Σχεδόν όλοι τους συνηθίζουν να κόβουν την ουρά, τα αυτιά, το κεφάλι ενός θύματος που εξολόθρευσαν, έτσι σαν σουβενίρ, αλλά και για να πιστοποιούν στην ομήγυρη τη δύναμη που κατέχει ενας ικανός δολοφόνος ζώων.

 

Κανένας απο τους κυνηγούς δεν εχει μετανοιώσει ποτέ για τις πράξεις του. Αυτό δεν είναι έκφραση του κυνηγετικού φιλότιμου, είναι σύμπτωμα ψυχολογικής βλάβης.

 

Απο τη νευροφυσιολογική πλευρά είδωμένο το θέμα, παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθότι είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι πράξεις βίας (και μια τέτοια είναι το κυνήγι) διαφοροποιούν το μυαλό. Παρατηρείται διατάραξη της ισορροπίας μεταξύ των πνευματικών και των κατώτερων ανιμαλιστικών τάσεων ενός ατόμου. Η απόδειξη είναι ότι στην καθημερινή πράξη οι κυνηγοί χάνουν πολύ συχνά τον σεβασμό πρός τους συνανθρώπους τους .

 

Το κυνήγι είναι η δολοφονία ανυπεράσπιστων ζώων για την ικανοποίηση σαδιστικών ενστίκτων.

 

Το κυνήγι είναι και παραμένει δολοφονία!

 

Το παραπάνω κείμενο ανήκει στη  Venus, την οποία και ευχαριστούμε θερμά που το μοιράστηκε μαζί μας.

Η ψευδαίσθηση της αυτοδιάθεσης: “δεν θα μου να υπαγορεύσει κανένας τι θα φάω!”

 

"Ολα καλά κι ωραία με τις διαφωτίσεις σας, αλλά δεν θα μου υπαγορεύσει κανείς τι θα φάω".
Ετσι μου είπε πρίν απο μέρες μια κυρία.

Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα αντίδραση, επειδή δείχνει μια εντελώς παραμορφωμένη αντίληψη. Η θλιβερή αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι επιτρέπουν να τους υπαγορεύουν τι να τρώνε, και ειδικά εκείνοι που το αρνούνται κατηγορηματικά!

Ο "τροφικός προσηλυτισμός" είναι πανταχού παρόν και ξεκινά από την παιδική μας ηλικία, πολύ πριν κάν μιλήσουμε. Ουτε καν έχουμε προλάβει να απογαλακτίσουμε, όταν οι γονείς μας μάς ταίζουν με πουρέ από διάφορα ζωικά πτώματα. Με πολυ καλές προθέσεις βέβαια, αλλά σε καμία περίπτωση επειδή έτσι το θέλουμε εμείς!

Όταν μαθαίνουμε να τρώμε χωρίς βοήθεια, συνεχίζουμε να τρώμε αυτό που πρέπει να τρώμε. Οι γονείς μας καθορίζουν τι είναι καλό για μάς. Τρώμε ό, τι βρίσκεται στο τραπέζι. Περί αυτοδιάθεσης ούτε λόγος!

Αυτή η επίδραση της οικογένειας εμφανίζεται σε μια φάση της ζωής μας όταν είμαστε ακόμα πολύ νέοι για να κάνουμε σωστές και αυτόνομες διατροφικές επιλογές. Θεωρείται μάλιστα απόλυτα νόμιμο να αποφασίζουν οι γονείς μας σε μεγάλο βαθμό για εμάς, δηλαδή ποιά τροφή θα μας δώσουν και ποιά όχι.

Image: Michael Mararian "Carnaphobia - Fear of Meat"

Και ναι μεν οι γονείς μας, μιας και βρισκόμαστε στον αιώνα της πληροφορίας, θα μπορούσαν να  ασχοληθούν λιγο με την χορτοφαγία και τα πλεονεκτήματα που προσφέρει σε ζώα και περιβάλλον. Αλλλά οι περισσότεροι ακολουθούν την πεπατημένη και αντιγράφουν τα πρότυπα που έχουν πάρει από το δικό τους σπίτι ή κάτι τι που είναι γενικά αποδεκτό στο κοινωνικό περιβάλλον σήμερα. Με αυτό τον τρόπο, τα παιδιά μαθαίνουν απο νωρίς ότι η κατανάλωση κρέατος είναι απολύτως φυσιολογική ("όλοι το κάνουν"), φυσική ("πάντα τρώγαμε κρέας") και απολύτως απαραίτητη ("να τρώς κρέας για να γίνεις μεγάλος και δυνατός").

Μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη στις διατροφική μας παιδεία έρχεται όταν, ως μεγάλα παιδιά, θέτουμε  στους γονείς μας ερωτήσεις σχετικά με την προέλευση του φαγητού. Οταν τους ρωτάμε από πού προέρχεται ένα μήλο, που φυτρώνουν τα καρότα, πότε τρυγάνε τα σταφύλια, ή πώς παράγονται τα ζυμαρικά, μας δίνουν συνήθως τίμιες απαντήσεις. Κάτι που δεν κάνουν όταν πρόκειται για προϊόντα ζωικής προέλευσης.

Μας λένε ότι το λουκάνικο προέρχεται από το φιλικό κρεοπωλείο δίπλα. Το φτιάχνει ειδικά για μας, αυτή είναι η δουλειά του. Εάν επιμένουμε σε λεπτομέρειες , μας λένε ότι το κρέας και τα λουκάνικα έχουν να κάνουν με νεκρά ζώα. Αυτά τα ζώα όμως είναι ειδικά εκεί για να τα τρώμε εμείς. Έχουν μια θαυμάσια φυσική ζωή και ποτέ δεν υποφέρουν. Το πιό ωραίο ψέμα απο όλα είναι: τα ζώα είναι ευτυχισμένα που εξυπηρετούν τις τροφικές μας ανάγκες! Ετσι και δεν πειστούμε, μας δείχνουν και ενα "διαφωτιστικό" βίντεο απο εκείνα που έχει φροντίσει να βγάλει η κρεατομαφία που δείχνει χαρούμενα γουρουνάκια στο λιβάδι να περνάνε ζωή παραδεισένια!

i-pseudaisthisi-tis-autodiathesis-den-tha-mou-upagoreusei-kaneis-ti-tha-fao-credits-Igualdad Animal-Animal Equality-2

Photo: Igualdad Animal - Animal Equality

Κανένας δεν μας λέει: "Τα Hot Dogs γίνονται από νεκρούς χοίρους. Τους παχαίνουμε σε στάβλους, όπου οι περισσότεροι περνούν τη σύντομη ζωή τους σε περιορισμένους χώρους στοιβαγμένοι με άλλους χοίρους στα δικά τους σκατά χωρίς κανένα φως ημέρας. Τους δίνουμε να τρώνε σόγια με ορμόνες ανάπτυξης, φάρμακα και θρυμματισμένα σφάγια απο δικούς τους συντρόφους. Οταν αποκτήσουν το κατάλληλο βάρος, τα φορτώνουμε σωρηδόν  σε φορτηγά  και τα μεταφέρουμε εκατοντάδες χιλιόμετρα, είτε βρέχει είτε χιονίζει είτε με καύσωνα,  στο σφαγείο. Εκεί τους σκίζουμε τον λαιμό αφού τα κρεμάσουμε απο το τσιγκέλι ανάποδα, τα αφήνουμε να αιμορραγούν και στη συνέχεια τα χωρίζουμε σε κομμάτια. Από τα διαμελισμένα μέρη του σώματος τους κάνουμε έπειτα το λουκάνικο για το hotdog. Επιπλέον αλέθουμε σε πουρέ σχεδόν όλα τα μέλη που απομένουν (αυτιά, γλώσσα, έντερα, ουρά, ...) τα κάνουμε άνοστο λαπά, τον πασπαλίζουμε με δυνατά μπαχαρικά και στη συνέχεια τον φορμάρουμε σε λουκάνικο.

i-pseudaisthisi-tis-autodiathesis-den-tha-mou-upagoreusei-kaneis-ti-tha-fao-credits-Igualdad Animal-Animal Equality

Photo: Igualdad Animal - Animal Equality

Ενα ανάλογο πλύσιμο εγκεφάλου μας κάνουν όταν ρωτάμε να μάθουμε ποια είναι η προέλευση του γάλακτος. Μας λένε ότι το γάλα είναι αναγκαίο συστατικό της ανάπτυξής μας και πολύ υγιεινή τροφή, που προέρχεται απο "την καλή μας αγελάδα που τρώει χόρτα στη λιακάδα για να κατεβάσει γάλα".

Η καλή μας αγελάδα βόσκει κάτω στη λιακάδα...!

Δεν υπάρχει τίποτα ευκολότερο από το να διαφθείρεις ένα μικρό παιδί.#AllAre269#SmashSpeciesism#GoVeganFree269Video: Save All Animals

Posted by 269Life Athens - Greece on Tuesday, May 8, 2018

Ουτε λέξη ότι στην πραγματικότητα τους κλέβουμε το γάλα τους. Πρώτα κλέβουμε απο την αγελάδα το παιδί της, το μοσχαράκι, και μετά κλέβουμε απο το μοσχαράκι το γάλα που προορίζεται γι αυτό. Ούτε λέξη για τον πόνο της μητέρας, για τις κραυγές της απόγνωσης όταν της παίρνουν το παιδί της αμέσως μετά τη γέννα. Ούτε λέξη για την εκμετάλλευση των θηλυκών αγελάδων σαν μηχανές παραγωγής γάλακτος μέσω του φριχτού κύκλου της εξαναγκαστικής εγκυμοσύνης τους κάθε χρόνο, της αρπαγή των παιδιών τους μόλις τα γεννήσουν και τελικά της εξόντωσής τους στα σφαγεία.

Από νωρίς μας μαθαίνουμε να ζούμε με ψέματα.

Από νωρίς συνειδητοποιούμε ότι οι ερωτήσεις μας δεν είναι αρεστές.
Γι αυτό κοιτάμε να αποφύγουμε την αντιπαράθεση με το να τρώμε αυτό που θέλουν οι άλλοι να τρώμε. Ακριβώς σε αυτή τη φάση ξεμαθαίνουμε την εκ γενετής υπάρχουσα ιδιότητα του ανθρώπου να συμπονά τα πάσχοντα πλάσματα και αναπτύσσουμε σταδιακά μια μορφή επιλεκτικής συμπάθειας για ορισμένα είδη ζώων, που πάντα σύμφωνα με τις αρχές των γονιών μας είναι αξιαγάπητα και γι αυτό πρέπει να τα φροντίζουμε.

Παράλληλα αποδεχόμαστε ότι είναι καθόλα εντάξει να φυλακίζουμε άλλα ζώα, να τα βασανίζουμε, να τα σκοτώνουμε επώδυνα και χωρίς το παραμικρό ίχνος τύψης να τα τρώμε. Αυτές οι αρχές καθορίζουν αποφασιστικά την προσωπική μας συμπεριφορά σε σχέση με τη διατροφή.

Συνοπτικά: έχουμε εκπαιδευτεί να τρώμε όχι αυτο που θέλουμε, αλλά αυτό που αναγνωρίζει η κοινωνία σαν αποδεκτό ότι πρέπει να τρώμε.

Μόνο αν παραδεχτούμε αυτη την ισχύουσα πραγματικότητα, μπορούμε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε αυτοδύναμα, για το τί πραγματικά θέλουμε να τρώμε.

Το αργότερο, όταν θα δούμε στα βίντεο σκηνές φρίκης μαζικών βασανιστηρίων στα σφαγεία πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτό που αχνίζει στο πιάτο μας ήταν ενα ζωντανό πλάσμα που- όπως κι εμείς- έχει το δικαίωμα στη ζωή και στην ελευθερία.

Οταν θα αναγνωρίσουμε αυτη την αρχή για όλα τα πλάσματα, τότε θα είμαστε σε θέση να πάρουμε συνειδητές αποφάσεις για το τί πραγματικά θέλουμε να τρώμε.

 

Το παραπάνω κείμενο ανήκει στη  Venus, την οποία και ευχαριστούμε θερμά που το μοιράστηκε μαζί μας.

Header Image: Igualdad Animal - Animal Equality

to-fagito-sou-itan-kapoios

Δουλεία Ανθρώπων και Ζώων: Ιστορία και Ρητορική

 

Φέτος, οι υπεύθυνοι της Google για τα ζώα κάλεσαν την Ingrid Newkirk, διευθύνουσα σύμβουλο της PETA, να μιλήσει στα κεντρικά γραφεία τους. Η Newkirk σχεδίαζε να συζητήσει για την προκατάληψη που διέπει τον ρατσισμό, τον σεξισμό και τον σπισισμό. Όταν ορισμένοι υπάλληλοι της Google άκουσαν ότι επρόκειτο να συγκρίνει τον ρατσισμό με τον σπισισμό, παραπονέθηκαν και η Google της απαγόρεψε να δώσει την ομιλία, ενώ η Newkirk είχε ήδη φτάσει στα γραφεία τους.

Μετά την εκδήλωση, η Google αποφάσισε να ελέγξει όλες τις ομιλίες που έδωσαν τα μέλη εξωτερικών οργανώσεων. Επίσης αποφάσισε να απαγορεύσει κάθε ομιλία που συνέκρινε τον ρατσισμό με τον σπισισμό.

Οι ακτιβιστές για τα Δικαιώματα των Ζώων, στην προσπάθειά τους να περιγράψουν την εκμετάλλευση, συχνά επικαλλούνται την ομοιότητα του βασανισμού ανθρώπων και ζώων και τον τρόπο με τον οποίο αυτοί συσχετίζονται, συμπεριλαμβανομένου του είδους της σκληρότητας και της υποκείμενης αιτιολογίας. Μία από τις συγκρίσεις που έχουν γίνει είναι η ομοιότητα της δουλείας των ανθρώπων με αυτή των ζώων.

Αλλά παρά τις ομοιότητες, μερικοί άνθρωποι προσβάλλονται και πιστεύουν ότι η σύγκριση αυτή αποτελεί ιδιοποίηση ή εκμετάλλευση της Αφροαμερικάνικης ιστορίας από μια ομάδα βίγκαν που στην πλειοψηφία της αποτελείται από λευκούς ανθρώπους. Άλλοι πιστεύουν ότι είναι φανατισμός.

Σε ένα πρόσφατο άρθρο στο Culture and Ethics ο Wesley J. Smith χαρακτήρισε τη σύγκριση μεταξύ της ιδιοκτησίας ζώων και της δουλείας ανθρώπων πριν τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο σαν μια "αποτρόπαια σύγκριση". Κατέληξε λέγοντας ότι μια τέτοια σύγκριση είναι "μισανθρωπική" και "ρατσιστική".

Έτσι, στην προσπάθειά του να καταργήσει ή τουλάχιστον να μετριάσει, τον σπισισμό, το κίνημα για τα Δικαιώματα των Ζώων κινδυνεύει να χαρακτηρισθεί ως ρατσιστικό και μισανθρωπικό: ένας σαφέστατα τοξικός συνδυασμός.

Όταν τα ζώα συγκρίνονται με τους σκλάβους, οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι η σύγκριση αφορά τη δουλεία στην Αμερική και συχνά είναι η αλήθεια, τα χρησιμοποιούμενα γραφικά δείχνουν Αφροαμερικανούς σκλάβους. Αυτό συμβαίνει ως επί το πλείστον εξαιτίας της σχετικά πρόσφατης εμφάνισης της δουλείας στην Αμερική και των διαθέσιμων φωτογραφιών και εικονογραφήσεων. Αλλά η σύγκριση δεν αφορά την Ante-Bellum Αμερικανική δουλεία. Αφορά τον ίδιο τον θεσμό της δουλείας.

sklavia zoon kai anthropon -spisismos

Αν θες να μάθεις ποιά θα ήταν η θέση σου ως προς την δουλεία πριν τον Πόλεμο, μη κοιτάς ποιά είναι η θέση σου ως προς την σκλαβιά σήμερα. Δες ποιά είναι η θέση σου ως προς τα Δικαιώματα των Ζώων. ~ Paul Watson

Η δουλεία είναι μια αρχαία πρακτική που υπήρχε στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Υπήρχε στην Αφρική, στη Μέση Ανατολή και μεταξύ των Αζτέκων του Μεξικού και των Μάγια της Κεντρικής Αμερικής (1). Η πρώτη ιστορική αναφορά στους σκλάβους γίνεται στον Κώδικα του Χαμουραμπί το 1860 π.Χ. και η πρώτη βιβλική αναφορά βρίσκεται στη Γένεση.

Η ανθρώπινη δουλεία ήταν υποπροϊόν του πολιτισμού. Απαιτούσε έναν μόνιμα εγκατεστημένο πληθυσμό σε έναν τόπο, όπως αυτόν της πόλης-κράτους Σουμερία, που στηρίζονταν στη γεωργική οικονομία για την προμήθεια τροφίμων. Η Σουμερία ήταν ένα αστικό κέντρο με κοινωνική διαστρωμάτωση, με τους φτωχούς/σκλάβους να αποτελούν την κατώτερη τάξη και τους πλούσιους δουλοκτήτες την ανώτερη.

Ωστόσο, η σκλαβιά των ζώων είναι πολύ παλαιότερη από την ανθρώπινη δουλεία, με τις ρίζες της να βρίσκονται αρκετές χιλιάδες χρόνια νωρίτερα στην Νεολιθική (Αγροτική) Επανάσταση. Η Νεολιθική Επανάσταση εισήγαγε τη φύτευση και τη συγκομιδή του δίκοκκου και του μονόκοκκου σιταριού και του μπιζελιού, που παράγονταν πλέον σε μια κλίμακα πολύ μεγαλύτερη από αυτή που κατάφερναν οι προηγούμενες τροφοσυλλεκτικές κοινότητες. Οι πρώτοι αυτοί αγρότες άρχισαν επίσης να εξημερώνουν τους άγριους προγόνους ζώων όπως των προβάτων, των κατσικιών και των αγελάδων, των οποίων η εργασία όργωνε τη γη τους και έσερνε τα φορτάμαξά τους και των οποίων τα σώματα έτρεφαν τον αυξανόμενο πληθυσμό τους. Οι απόγονοι αυτών των ζώων υπάρχουν σήμερα στις φάρμες και στα σφαγεία.

anthropini kyriarxia spisismos ektrofi goyrouniou

Η εξημέρωση των ζώων ήταν βίαιη. Τα άρπαξαν από το φυσικό περιβάλλον τους, τα καταρράκωσαν και τα εκπαίδευσαν να φορούν χάμουρα και ζυγούς και τα εξανάγκασαν να εργαστούν. Όλα τα ζώα που χρησιμοποιήθηκαν σαν υποζύγια χτυπήθηκαν με μαστίγια και βουκέντρες. Εκτράφηκαν για τα χαρακτηριστικά που εξυπηρετούσαν καλύτερα τις ανθρώπινες ανάγκες και η ζωή τους παρέμεινε υπό τον απόλυτο έλεγχο των ανθρωπίνων αφεντάδων τους.

Έτσι, ενώ η δουλεία των ανθρώπων και των ζώων δεν είναι ακριβώς η ίδια από την άποψη του χρόνου και των συνθηκών που συνέβησαν, μοιράζονται πολλές ομοιότητες, καθώς, τόσο ο άνθρωπος όσο και τα ζώα υποτάχθηκαν, ελέγχθηκαν και κακοποιήθηκαν.

Τόσο οι άνθρωποι, όσο και τα ζώα δούλοι ήταν ιδιοκτησία κάποιου και ως τέτοια μπορούσε να αγοράζεται και να πωλείται. Τόσο οι οικογένειες των ανθρώπων σκλάβων όσο και των ζώων διαλύονταν σύμφωνα με τη θέληση του ιδιοκτήτη.

- Οι θηλυκοί δούλοι μπορούσαν να βιαστούν από εκείνους που τους κατείχαν. Οι αρσενικοί σκλάβοι συχνά ευνουχίζονταν και η σουμερική λέξη για ένα ευνουχισμένο ανθρώπινο σκλάβο, amar-kud, ήταν η ίδια λέξη που χρησιμοποιούνταν και για τα νεαρά ευνουχισμένα γαϊδούρια, άλογα και βόδια.

- Η αναπαραγωγή των ζώων εξακολουθεί να ελέγχεται από τους ανθρώπους, ενώ οι αγελάδες γαλακτοπαραγωγής γονιμοποιούνται τεχνητά, πρακτική που πολλοί συγκρίνουν με βιασμό. Οι ταύροι υποβάλλονται σήμερα σε ηλεκτρο-πρωκτική διέγερση προκειμένου να τους αρπάξουν το σπέρμα και τα αρσενικά ζώα που δε χρησιμοποιούνται για αναπαραγωγή ευνουχίζονται. Έτσι, τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά ζώα υποβάλλονται σε πρακτικές που αν γίνονταν σε ανθρώπους θα χαρακτηρίζονταν ως σεξουαλικά εγκλήματα (2).

- Η μεταχείριση τόσο των ανθρωπίνων όσο και των μη ανθρώπινων σκλάβων ήταν σκληρή και περιελάμβανε ξυλοδαρμούς, μαρκάρισμα, αλυσόδεση και τη χρήση μεταλλικών περιλαίμιων και φίμωτρων.

- Οι άνθρωποι δούλοι εξαναγκάζονταν σε φρικιαστικά θαλάσσια ταξίδια από την Αφρική προς την Αμερική. Τα ζώα δούλοι υφίστανται σήμερα εξίσου φριχτές συνθήκες μεταφοράς τόσο στη ξηρά όσο και στη θάλασσα.

Ωστόσο, υπάρχουν επίσης διαφορές μεταξύ των ανθρώπων σκλάβων και των ζώων σκλάβων.

- Τα ζώα σκλάβοι έχουν υποστεί πολύ περισσότερα βασανιστήρια και σε μεγαλύτερο αριθμό και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε σχέση με τους ανθρώπινους δούλους.

- Τα ζώα εκτρέφονται για εκμετάλλευση και γεννιούνται για να δολοφονηθούν. Είναι απλώς πόροι και πρώτες ύλες για ανθρώπινη χρήση όπως τρόφιμα, ρούχα, έπιπλα και χρησιμεύουν ως συστατικά των περισσότερων πραγμάτων που χρησιμοποιούμε.

- Σε αντίθεση με την ανθρώπινη δουλεία, η σκλαβιά των ζώων συνεχίζεται ανοιχτά μέχρι σήμερα και είναι απόλυτα αποδεκτή ως μέρος της ζωής σε κάθε χώρα. Κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης βαρβαρότητας σε αυτόν τον πλανήτη, "τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με την τυραννία των ανθρώπων πάνω στα ζώα, ούτε καν η σκληρότερη και η πιο καταπιεστική τυραννία που άσκησε άνθρωπος εναντίον ανθρώπου". (Manifesto E.A.S.)

mia kota ston dromo gia to sfageio

Έτσι, η δουλεία ορίζεται νομικά ως ένα σύστημα στο οποίο εφαρμόζεται το ιδιοκτησιακό δίκαιο στους ανθρώπους. Είναι ένας θεσμός που βασίζεται σε μια άνιση σχέση και έχει ως αποτέλεσμα την κυριαρχία και την καταπίεση των αδύναμων από τους ισχυρούς.

Τα ζώα πληρούν τον ορισμό των δούλων εκτός από ένα σημείο - το είδος τους. Και εδώ είναι η ουσία. Το γεγονός ότι δεν είναι άνθρωποι είναι αυτό που επιτρέπει να συνεχίζεται ο έλεγχος και η εκμετάλλευσή τους. Η αναφορά στα ζώα ως δούλους δεν είναι ρατσιστική. Πολλές εθνοτικές ομάδες υπήρξαν θύματα στη μακρά ιστορία της δουλείας. Δεν είναι σφετερισμός της δουλείας των μαύρων· καμία ομάδα δεν μπορεί να έχει δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας σε ένα παγκόσμιο θεσμό (3).

Οι επιθέσεις κατά του κινημάτων των Δικαιωμάτων των Ζώων για τη χρήση της σύγκρισης ανθρώπινων και μη δούλων είναι ένας τρόπος να παραμείνουν τα ζώα στην ίδια κατάσταση. Επιδιώκει να μας στερήσει τη ρητορική - τις παρομοιώσεις, τις μεταφορές και τις αναλογίες - που διευκρινίζουν και που εξηγούν. Είναι γλωσσολογικός σπισισμός.

Ο Wesley J. Smith σημειώνει ότι συγχωνεύοντας την έννοια των "δικαιωμάτων" ώστε να συμπεριλάβει και τα μη ανθρώπινα ζώα επιδιώκεται "να καταστραφεί η ανθρώπινη ιδιαιτερότητα και να συντριβεί το καθεστώς που μας θέλει ως τα όντα που φέρουν κατά αποκλειστικότητα δικαιώματα..." Με άλλα λόγια, λέει πως πρέπει να διατηρηθεί ο σπισισμός που κατοχυρώνεται με τη θρησκεία, τον νόμο και τον πολιτισμό.

Προτείνω να μην πέσουμε στο σφάλμα μιας τέτοιας πολιτικής ορθότητας.

Αν θέλουμε στα αλήθεια να καταστρέψουμε τον διαχωρισμό των ειδών, μπορούμε να ξεκινήσουμε με το να μην επιτρέπουμε στην "αστυνομία των λέξεων" να απαιτεί να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα που συντηρεί τον σπισισμό.

 

Το άρθρο είναι μετάφραση του άρθρου της Marcia Mueller "Human Slaves and Animal Slaves: The History and the Rhetoric"

Σημειώσεις:

(1) Δουλεία υπήρξε και στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης. Από τα προϊστορικά χρόνια η δουλεία θεωρούνταν ένα "εθιμικό δικαίωμα" των πολιτών που διέμεναν μόνιμα σε έναν τόπο και η κατοχή δούλων ήταν μια απόλυτα νόμιμη κατάσταση. Ένας δούλος, ειδικά αν ανήκε σε άλλη φυλή ή εθνότητα, έχανε την ιδιότητα του ως υποκείμενο και μετατρεπόταν σε αντικείμενο για τον νόμο. Ακριβώς ότι συμβαίνει και με τα ζώα μέχρι και σήμερα.

(2) Η επέμβαση στην αναπαραγωγή των ζώων, δηλαδή η τεχνητή γονιμοποίηση των θηλυκών και η συλλογή σπέρματος των αρσενικών, είναι σήμερα ο κανόνας στην εκτροφή των ζώων "φάρμας" (αγελάδες, πρόβατα, κατσίκια, γουρούνια). Εκτός από τα ζώα "φάρμας" τεχνητή σπερματέγχυση γίνεται ενίοτε και σε άλογα, σκυλιά, γατιά, σε ζώα ζωολογικών κήπων, θαλάσσιων πάρκων κλπ.

Έτσι η πλειοψηφία των θηλυκών ζώων που εκτρέφονται υπόκεινται σε τεχνητή γονιμοποίηση. Συνήθως το ζώο ακινητοποιείται με χρήση διαφόρων κατασκευών και ο καθετήρας που περιέχει το σπέρμα (συχνά μαζί με το χέρι του εργάτη) εισάγεται στα γεννητικά του όργανα. Η διαδικασία είναι βίαιη, το ζώο δε δίνει ποτέ τη συγκατάθεσή του και ως εκ τούτου μπορεί να χαρακτηρισθεί ως βιασμός.

Η σπερματοληψία από τα αρσενικά ζώα γίνεται με διάφορες μεθόδους. Μια εξ αυτών που είναι και η πιο... παραδοσιακή είναι ο αυνανισμός του ζώου από τον κτηνοτρόφο μέχρι αυτό να εκσπερματώσει. Μια άλλη είναι η χρήση τεχνητού κόλπου που προσομοιάζει με τον κόλπο του θηλυκού ζώου, ενώ η πιο διαδεδομένη σήμερα είναι η είσοδος στον πρωκτό του αρσενικού ενός ηλεκτροδιεγέρτη, ο οποίος στο κατάλληλο σημείο, με ηλεκτρικές εκκενώσεις βαθμιαία αυξανόμενης τάσης και σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, ερεθίζει τον προστάτη αδένα και το ζώο εκσπερματίζει. Επίσης μια διαδικασία βίαιη για την οποία το ζώο δε δίνει ποτέ τη συγκατάθεσή του και ως εκ τούτου μπορεί να χαρακτηρισθεί ως βιασμός (σε ανθρώπους που εξαιτίας παθολογικών καταστάσεων δεν μπορούν να εκσπερματίσουν και επιθυμούν να αναπαραχθούν η ίδια μέθοδος εφαρμόζεται με ολική αναισθησία και φυσικά με τη συγκατάθεση του ατόμου).

Τέλος τα αρσενικά ζώα που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση ευνουχίζονται ώστε "να βελτιωθεί η ποιότητα του κρέατος", δηλαδή να μην έχει την οσμή που είναι γνωστή ως "γενετήσια οσμή". Εκτιμάται ότι στην ΕΕ το 80 % των αρσενικών ζώων ευνουχίζονται!

(3) Αντίστοιχα φαινόμενα έχουν εμφανισθεί και από ανθρώπους που δηλώνουν προσβεβλημένοι από τη χρήση της λέξεως Ολοκαύτωμα για την περιγραφή της κατάστασης που βιώνουν τα μη ανθρώπινα ζώα. Άλλοι άνθρωποι επίσης προσβάλλονται όταν λέξεις όπως βιασμός και δολοφονία χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τις πρακτικές των ανθρώπων προς τα ζώα. Αυτό που φαίνεται (ηθελημένα) να αγνοούν όλοι αυτοί, είναι πως δικαιώματα όπως αυτό στη ζωή, στην ελευθερία και την αυτοδιάθεση δεν είναι αποκλειστικά ανθρώπινα προνόμια. Ομοίως οι λέξεις που εκφράζουν την καταπάτηση δικαιωμάτων και τη μαζική εξόντωση, όπως δουλεία, ολοκαύτωμα, γενοκτονία, βιασμός δολοφονία κλπ δε βρίσκουν εφαρμογή μόνο όταν τα θύματα είναι άνθρωποι.

Σε όλους αυτούς τους αμετανόητους σπισιστές οφείλουμε να υπενθυμίζουμε ότι σε ηθικό επίπεδο τα ανθρώπινα και τα μη-ανθρώπινα ζώα είναι ίσα!

"Στη συμπεριφορά τους απέναντι στα ζώα, όλοι οι άνθρωποι είναι Ναζί. Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την καταπίεση έντονα όταν είναι οι ίδιοι θύματα. Διαφορετικά, θυματοποιούν τυφλά και χωρίς σκέψη."- Isaac Bashevis Singer

Παγκόσμια ημέρα των ζώων: για να θυμόμαστε τη χρεοκοπία του είδους μας

 

Όπως και κάθε μέρα έτσι κι αυτή, στις 4 του Οκτώβρη, τα ζώα υπάρχουν κάπου με σκοπό να "χρησιμοποιηθούν" από τον άνθρωπο:

 

Τα πουλερικά στις καζέρνες σαν μηχανές παραγωγής αυγών μέσα στα σιδερένια κλουβιά τους, οι υπερτροφικές αγελάδες σαν μηχανές παραγωγής γάλακτος με 30 λίτρα ημερησίως αλυσοδεμένες ισόβια, οι μητέρες στα χοιροστάσια με 75 εκατοστά κελιά θανάτου, οι πίθηκοι με τα ηλεκτρόδια στο κεφάλι σαν αντικείμενα σαδισμού για πειραματιστές, τα γουνοφόρα στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως με τις μηχανές του ηλεκτροσόκ στο κορμί τους...Όπου κι αν ρίξουμε το βλέμμα μας αντικρίζουμε πόνο, θάνατο, έγκλημα.

 

Κι αυτή την ημέρα δεν σταματάμε να καταπατούμε τα δικαιώματα άλλων πλασμάτων, το δικαίωμα στη ζωή και στην ελευθερία. Που όταν πλέον δεν τα χρειαζόμαστε, όταν τα έχουμε εκμεταλλευτεί και τα έχουμε κακοποιήσει εγκληματικά, τα πετάμε σαν άχρηστα λύματα στα σκουπίδια.
Χωρίς εξαίρεση κι αυτή την ημέρα.

Λίγα πράγματα έχουν αλλάξει, ζούμε ακόμα στον 12ο  αιώνα!

 

Η μόνη διαφορά είναι ότι δεν βαδίζουμε στο μέλλον, αλλά πάμε πίσω στην εποχή των σπηλαίων.

 

Σαν καθυστερημένοι, σαν πρωτόγονοι, ανεμίζουμε το μπούτι ή το παϊδάκι στον αέρα και ευχαριστούμε το θεό κάθε μέρα για "το κρέας ημών το επιούσιον", για το προνόμιο που απολαμβάνουμε να σκορπάμε τον θάνατο, να δολοφονούμε ζώα, να τρώμε ζώα, κρέας, κρέας, κρέας..κρέας γεμίζει τη ζωή μας!!!

 

Κι αυτή την ημέρα.

 

Η ανήθικη συμπεριφορά μας απέναντι στα ζώα έχει μείνει ίδια, η αναγνώριση του δικαιώματος τους σαν ισότιμα πλάσματα έχει μειωθεί, η ζωή ενός ζώου δεν μετράει καθόλου.

 

Η ποιότητα και η ποσότητα της εκμετάλλευσης των ζώων μέσω του ανθρώπου δεν γίνεται άμεσα αντιληπτή κι ούτε από όλους. Συμβαίνει πάντα κάπου μακριά, πίσω από τους ψηλούς τοίχους με το συρματόπλεγμα, έτσι ώστε να μην κόβεται η όρεξη για κρέας, γάλα, ψάρι, αυγά σε αυτούς που τη συντηρούν, δηλαδή στους  καταναλωτές.

Αλλά μια νέα γενιά έρχεται.

 

Η παλιά γενιά, η γενιά του πατέρα μας, του παππού μας, του προπάππου μας, η γενιά εκείνων που πριν από εκατό χρόνια θεωρούσαν τον πόνο, τον θάνατο, την εκμετάλλευση ζωικών πλασμάτων σαν μια αναγκαία και αναπόφευκτη χρησιμότητα, γιατί τους βόλευε, γιατί το έβρισκαν «φυσικό», «αυτονόητο», γιατί «έτσι ήταν πάντα», αυτή η παλαιά γενιά θα αντικατασταθεί από μια καινούργια.

 

Και είναι πολλοί ανάμεσα στους νέους που δεν ακολουθούν τις ίδιες ηθικές αντιλήψεις των γονιών τους: παίρνουν δικές τους αποφάσεις, είναι πληροφορημένοι, αποτελούν εν ολίγοις την γενιά των αρνητών της ζωικής εκμετάλλευσης.

 

Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται στο μέλλον την διαφώτιση, την πληροφορία, τη δράση μας. Αυτοί είναι οι μελλοντικοί συναγωνιστές μας για μια καινούργια ηθική τάξη πραγμάτων απέναντι στα ζώα.

 

Το πιστεύουμε. Και το ελπίζουμε.

 

Με εγκάρδιους χαιρετισμούς σε όλους, Venus